Geplaatst op: 15-05-2019

De DiZeBra van gisteravond was er met recht eentje voor in het plaatjesboek. Een perfecte wind in combinatie met een zon die soms goud leek te kleuren, vormden met 14 kajuitsboten en 24 open boten het decor voor deze prachtige avond. Geen boot die omging en geen zeiler die ging zwemmen. Degene die inspeelde op de wind, die zo nu en dan shifte tussen N en NO (en weer terug), maakte het verschil hoe snel je de race kon finishen. Bij de open boten was dit wederom Willem Schutte met zijn razendsnelle Taser. (Willem, mocht je dit lezen, kom naderhand eens gezellig een borrel halen in het Braasem Café: altijd gezellig en je kunt dan natuurlijk ook je prijs in ontvangst nemen ;-).

Spannend was de strijd tussen de Randmeren. Nico Overbeeke en Wouter van der Gronden streden voor wat ze waard waren, waarbij de eerste race nipt door Wouter werd gewonnen en de tweede nipt door Nico. Toch was de laatste uiteindelijk de winnaar en mocht dan ook de Nachtkaars mee naar huis nemen. 

Nico Overbeeke heeft daar een prachtig verhaal van gemaakt.

Van de sporten welke ik beoefen heeft zeilen verreweg de meeste facetten. Het waterpolo is een vooral conditionele sport. Zeker voor zeilers welke wel graag op het water en niet er in willen liggen, kunnen dat be-amen. 
Onderling worden teams videotechnisch bespioneerd en in kaart gebracht. Dat helpt je tactisch een eind op weg. Als binnensport heb je geen last van weersinvloeden, hooguit is het badwater wat te warm als je de pech hebt na een speciaal uurtje te moeten aantreden. De golfsport is technisch al een stuk uitdagender. De bal is een veel kleiner en je wordt geacht met een verlengde hockeystick deze toch goed te raken zodat de bal  recht vooruit gaat. Wind en regen kunnen je veel hinder opleveren en stellen eisen aan de wijze waarop je de bal dient te raken. Een enkele tegenstander speelt met je mee in de "flight", het merendeel van hen ontmoet je na het spelen in het clubhuis. 

Nee, dan zeilen. Hoe vaak hebben we verleden jaar gewacht op een zuchtje wind of moesten we van de plas af vanwege juist te veel wind of een naderende onweersbui.  De klimaatperikelen raken ons wel heel hard. Maar dat ter zijde, om mee te komen in het veld moet ook het materiaal op orde zijn. Koop een boot en werk je dood, is niet voor niets een bekende uitdrukking geworden. Na een crash op het terrein was de mast twee jaar terug geknakt. Vanwege tijdsdruk en vakanties werd een ander soort mast op de boot gemonteerd. Na teleurstellende jaren is deze winter besloten de mast te vervangen, er vanuitgaande dat er een verband was tussen een ander soortige mast en onze resultaten. Bij de vele facetten van de zeilsport hoort ook het trimmen van de mast. daar zijn geen standaard tabellen of video-opnames van.  

Om de concurrentie echt te kunnen aangaan, hebben we ons verdiept in de settings van juist ja, de concurrentie.  Na de wedstrijden van voorgaande week, hebben  we in alle rust de instellingen van de "winterzeil koning" over genomen.  Juist die concurrent welke verleden jaar ook aan nieuwe vergelijkbare mast moest, na een aanvaring op de Braassem met een overhangende Regenboog. Aan het materiaal kon het dan ook afgelopen dinsdag niet meer echt liggen. We waren slechts afhankelijk van een draaiende wind en medezeilers welke een zelfde weg als wij zelf wilden varen. Is gewoon zeilen al complex, met verschillende boottypes door elkaar wordt het een nog grotere uitdaging.  De Randmeer valt een beetje tussen het servet en het tafellaken in.  Te groot voor de open boten, hoewel we echt geen kajuit hebben. en aan de kleine kant voor kielboten.  Goed opletten waar je start en hoe je uitkomt bij de boeien en je in het voor de windse rak niet te veel wordt afgedekt door de grotere mede concurrenten. 

Afgelopen dinsdag was een dag waarop veel leek te kloppen.  Zon, wind en concurrentie voldoende.  In de eerste race bleven we goed in de buurt van de ex-voorzitter. Na een halfuur varen verloren we 11 sec op einde van de race aan de 1030.  Een verschil dat al was opgelopen bij de start. De tweede start werd scherper aangegaan en gebruik makend van de windshifts waren we nu juist iets eerder bij de bovenboei. De handeling van de boot moet nog beter om deze voorsprong ook aan het einde van het tweede rak in stand te houden.  Dit protocol herhaalde zich in de volgende ronde, waardoor wij stuivertje wisselde met de 1030.  Een wedstrijd is pas ten einde als je over de lijn bent en met nog een klein laatste rak te gaan, kozen wij voor een stuurboord layline koers, waar de 1030 de middenkoers hanteerde. Over rechts gaat alles beter zullen we maar denken en dat was ook zo. Met een marginaal verschil tikte de steven van de 1026 de lijn als eerste aan. 

Welke positie je in het totaal klassement hebt, is dan onbekend. We varen alle met zo als bekend een sw factor. Bij de einduitslag gaf dat nog stof tot na denken.  Een windkracht 3 is voor de Randmeer een optimale wind om je meten met de andere klassen.  Na de twee races stonden er twee Randmeren boven aan.  Vanuit onze gedachten dat wij per saldo tien seconden meer hadden gezeild, was de winst voor de 1030. De regels schrijven echter anders voor.  De tijd wordt alleen gebruikt voor het vaststellen van de volgorde van finishen.  In de uitslag wordt je 1, 2 etc.  Beide randmeren hadden derhalve een 1 en een 2. De regels geven dan aan dat de laatste wedstrijd de doorslag geeft.  En zo leek een avond goed te beginnen en zeer goed te eindigen met het behalen van de nachtkaars. En die konden we goed gebruiken om ons na een flinke borrel zonder struikelen bij te laten lichten naar de auto. 

1026 Mi Dushi 
Nico & Patrick 


Voor de uitslagen, klik je HIER

Er zijn weer prachtige foto's toegevoegd, zie DiZeBra 2019 Foto-Album