Geplaatst op: 16-08-2016

Het was een memorabele dag, deze dinsdag de 16de augustus 2016. Vroeg in de middag was daar het zwemgoud voor Ferry Weertman en waren er de successen voor zowel de hand- & volleybalsters als de hockeyers,

Alleen dat al was memorabel.  

Het uitstellen van zeilwedstrijden is ons niet onbekend. Wat komt het dan ongelofelijk slecht uit als juist op maandag een race verzet wordt naar de dinsdag. Een race waar we alle voor de buis waren gaan zitten. Het werd een memorabele dag voor Marit Bouwmeester en wij waren erbij en waar anders dan op het clubhuis van de Braassem natuurlijk.
Niemand van ons had dit ooit meegemaakt, een gouden zeilmedaille op de Olympische Spelen.

Tegen dat licht moesten wij het water op. Wel mooi licht, zon en voldoende wind. Een lopend windje 3, dat is een kans voor de Randmeren, om nog dit jaar eens de nachtkaars te kunnen binnen halen.
Zeilen tegen de kielboten valt niet mee, zo weten we onderhand ook beter wat alle Lasers, Solo’s en O-jollen al die jaren hebben meegemaakt als wij met onze halve kielboten door het veld heen voeren.

De 1030 met Wouter was er dit jaar al een aantal keer vlakbij en vandaag kon het gebeuren. En na al het goud en behaalde halve finales, zaten wij met de 1026 er juist vanavond goed bij. Het werd close, heel close. Twee gelijke races met minimale verschillen, gelijke posities tot aan de laatste boei.  In de eerste race waren we nog in de wolken van alle Olympische Successen en meende we ook met de Spi het laatste stuk naar de finish te kunnen kruisen. Kijkers van de NPO weten dat wellicht niet, wij wel natuurlijk. In race twee hebben we dat achterwege gelaten en nu juist de tweede race, wat zwaarder telt, ging de nachtkaars naar de Mi Dushi.
Die kaars kon lang branden om nog een zilveren medaille van Matthijs Buchli bij te lichten. Wat een Kei(rin) van een dag was dit.

vg Nico Overbeeke, stuurman Randmeer 1026 Mi Dushi