Wat begon als een grauwe dinsdag, waarbij Jesper mij nog appte: “Nodigt niet echt uit om lekker te gaan zeilen”, eindigde in een mooie dinsdagavond met een zonnetje en een typisch Braassem windje. Een typisch Braassem windje, want de wind draaide veel van links naar rechts en wist nog niet of hij nou hard of zacht wilde zijn.

Bij de eerste wedstrijd draaide de wind dan ook vlak voor het startsignaal naar links, waardoor het pin-end vrij hoog kwam te liggen. Wij leken daardoor achter een ILCA te gaan verlijeren, maar konden gelukkig nog net op tijd achterlangs de ILCA een nieuw gaatje op de startlijn vinden. De snelste weg naar de bovenboei varen was een puzzel, want de winddraaiingen waren heel lokaal. Een header die de RS500 25 meter van ons vandaan had, hadden wij over dezelfde boeg niet en andersom. Maar het belangrijkste: de RS500’s gingen hard en konden net planeren in het voordewindse rak. Een must om op SW te kunnen winnen van de ILCA’s en Solo’s. Bij de tweede bovenboei raakten wij met onze giek de boei, waardoor Fleur en Viktor op ons in konden lopen. Na ons strafrondje begonnen wij dan ook tegelijkertijd met Fleur en Viktor aan een spannend laatste voordewindse rak.

Alsof er een magneet in onze boot zat, die ons naar de boeien toe trok, raakten wij in de tweede race ook nog de benedenboei. Ohohoh… Met twee strafrondjes op zak, dachten wij dan ook dat de nachtkaars er niet meer in zou zitten. De verrassing en blijdschap was daarom des te groter dat wij onze eerste nachtkaars hebben gewonnen.

Al met al alweer een gezellige dinsdagavond en een goede oefening voor de BSR. Bedankt wedstrijdcomité! 

Merle Meinhardt (RS500 972)